ساعت ) توقّف داشته باشد .
( مسألهء 1253 ) در توقّف سى روزه ، لازم است در يك محلّ مانده باشد ، پس اگر به اطراف و نواحى آن محلّ كه جزء آن محلّ به حساب نميآيد ، رفته باشد ، بايد همچنان نمازش را شكسته بخواند تا هنگامى كه توقّف سى روز در يك محلّ حاصل شود و يا قصد ماندن ده روز پيش آيد .
* * *
مبحث سوّم : احكام مسافر
( مسألهء 1254 ) روزه گرفتن مسافر بجز در موارد استثنائى كه بيان خواهد شد صحيح نيست .
( مسألهء 1255 ) اگر مسافر به خيال اين كه روزه گرفتن در سفر صحيح است روزه بگيرد ، روزهاش صحيح است ، ولى اگر فراموش كند و روزه بگيرد بنابر احتياط واجب روزهاش باطل است .
( مسألهء 1256 ) مسافرى كه وظيفهاش نماز شكسته است ، اگر عمداً تمام بخواند ، نمازش باطل مىشود و اگر عمدى نباشد چند صورت دارد :
1 ) كسى كه اصلًا نميدانست مسافر بايد نمازش را شكسته بخواند ، نمازى كه خوانده صحيح است و نيازى به اعاده و قضا ندارد .
2 ) كسى كه ميدانست مسافر بايد نمازش را شكسته بخواند ، ولى خيال ميكرد مسير او تا مقصد كمتر از مسافت است و يا خيال ميكرد هر فرسخ مثلًا 10 كيلومتر است ، بنابر احتياط واجب بايد نمازهايش را اعاده و يا قضا نمايد .
3 ) كسى كه فراموش كرده در مسافرت است و يا فراموش كرده بايد