كار موجب زيادتى ركوع و سجده شود مانعى ندارد و اگر برنگردد بلكه منتظر بماند تا امام به او برسد ، نماز و جماعتش صحيح است .
( مسألهء 1121 ) اگر كسى عمداً پيش از امام به ركوع يا سجده برود و يا از ركوع يا سجده برخيزد ، بنابر احتياط واجب بايد در همان حال بماند ، تا امام به او برسد .
( مسألهء 1122 ) اگر كسى به نماز جماعت برسد و امام را در حال قيام ببيند و نداند كه آيا در دو ركعت اوّل و يا در دو ركعت آخر مىباشد ، ميتواند تكبيرة الاحرام گفته وارد نماز شود و در اين صورت بايد براى احتمال اين كه شايد در دو ركعت آخر نماز باشد ، حمد و سوره به احتمال جزئيت بخواند و به آن جزم نكند ، پس اگر معلوم شود كه در دو ركعت اوّل بوده ضررى ندارد ، و اگر در دو ركعت آخر باشد در جاى خود قرار گرفته است .
( مسألهء 1123 ) اگر مأموم در تعداد ركعتهاى نماز شك كند و امام از روى يقين يا ظن قوى تعداد آن را به ياد داشته باشد ، مأموم به او مراجعه مىكند و به شك خود اعتنا نمى كند و اگر امام در تعداد ركعتها شك كند و مأموم به ياد داشته باشد ، امام به او مراجعه مىكند و به شك خود اعتنا نمى كند ، ولى اگر يكى يقين يا ظن داشته باشد و ديگرى يقين يا ظن بر خلاف او داشته باشد ، در اين صورت هر يك به وظيفهء خود عمل مىكند .
( مسألهء 1124 ) اگر امام و مأموم در تعداد ركعتها اختلاف كنند - مثلًا امام يقين يا ظن قوى داشته باشد كه نماز سه ركعت شده و مأموم يقين يا ظن قوى بر خلاف آن داشته باشد - هريك به وظيفه خود عمل مىكند .
( مسألهء 1125 ) اگر امام و مأموم در سمت و سوى قبله با يكديگر اختلاف داشته باشند ، اگر اين اختلاف زياد نباشد مأموم ميتواند به آن پيشنماز اقتدا كند .
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 213
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢١٣