انگشتان دست و سينهء پاها را بر زمين بگذارد ، تا امام از تشهّد و يا سلام بپردازد .
( مسألهء 1114 ) كسى كه در ركعت دوّم به نماز جماعت پيوسته در قنوت با امام همراهى مىكند ، اگر چه ركعت اوّل او مىباشد و ميتواند در ركعت دوّم خودش نيز قنوت ديگرى به رجاء مطلوبيت بگيرد و بنابر احتياط واجب جزم به مشروعيّت آن نداشته باشد .
( مسألهء 1115 ) مأموم در نماز جماعت هر كجا وظيفهاش خواندن حمد و سوره و تسبيحات اربعه باشد و يا آنها را به عنوان مستحبّى بخواند ، بايد آهسته بخواند .
( مسألهء 1116 ) مأموم هرگز نبايد در افعال بر امام پيشى بگيرد و نبايد به قدرى عقب بماند كه عرفاً متابعت حساب نشود ، و ميتواند همزمان با او افعال را انجام بدهد ، اگر چه بهتر آن است كه اندكى بعد از او انجام دهد .
( مسألهء 1117 ) در تكبيرة الاحرام حتماً بايد مأموم بر امام پيشى نگيرد و حتماً بايد همزمان با او نگويد ، بلكه بايد صبر كند تا امام تكبيرة الاحرام را بگويد و از آن فارغ شود ، سپس مأموم به آن شروع كند .
( مسألهء 1118 ) به جز تكبيرة الاحرام در ديگر اقوال نماز ، از حمد و سوره و تسبيحات اربعه و اذكار ، پيروى از امام واجب نيست ، بلكه ميتواند از امام پيشى بگيرد و يا همزمان با او بگويد .
( مسألهء 1119 ) اگر مأموم در تكبيرة الاحرام از امام تبعيت نكند ، نمازش به عنوان فرادى صحيح است ولى جماعتش منعقد نمى شود ، ولى اگر در غير آن تبعيّت نكند نماز و جماعتش صحيح است ، فقط مرتكب گناه شده است .
( مسألهء 1120 ) اگر كسى در ركوع و يا در سجده و يا در برخاستن از آنها سهواً از امام پيشى بگيرد ، بايد برگردد و به امام ملحق شود و اگر اين
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 212
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢١٢