فراموش شده به جا ميآورد .
( مسألهء 918 ) اگر نمازگزار يك يا دو سجده را فراموش كند و مشغول تشهّد شود ، اگر در اثناى تشهّد يا بعد از تشهّد متوجّه شود ، بايد برگردد و سجدهء فراموش شده را تدارك كند ، سپس تشهّد را دوباره بخواند .
( مسألهء 919 ) اگر نمازگزار در حال برخاستن شك كند كه سجده را انجام داده يا نه ؟ برمى گردد و انجام ميدهد ، ولى اگر بعد از ايستادن شك كند ، به شك خود اعتنا نمى كند و نمازش را ادامه ميدهد .
( مسألهء 920 ) اگر نمازگزار پيش از شروع به تشهّد شك كند كه آيا سجده را انجام داده يا نه ؟ بايد آن را انجام دهد ، ولى اگر پس از شروع به تشهّد ( ولو به گفتن بسمالله و بالله ) شك كند ، بنا را بر اين ميگذارد كه انجام داده است و نمازش را ادامه ميدهد .
( مسألهء 921 ) مستحب است بعد از سجده ، هنگامى كه قامتش راست شد تكبير بگويد و به هنگام تكبير گفتن دستها را بالا ببرد .
( مسألهء 922 ) مستحب است در سجده همهء پيشانى را بر مهر يا هر چيزى كه سجده بر آن جايز است بگذارد ، و بينياش را روى خاك بگذارد و پيش از سجده و بعد از آن تكبير بگويد .
( مسألهء 923 ) مكروه است سجده گاه را با دهانش فوت كند و در ميان دو سجده دستهايش را از زمين برندارد .
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 170
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٧٠