فصل دوازدهم : تشهّد و سلام
در نمازهاى دو ركعتى بعد از سر برداشتن از دوّمين سجدهء ركعت دوّم يك بار تشهّد گفتن واجب است . ولى در نمازهاى سه ركعتى و چهار ركعتى يك بار ديگر پس از سجده دوّم ركعت آخر بايد تشهّد بگويد .
( مسألهء 924 ) تشهّد در نماز واجب است ، ولى ركن نيست و لذا اگر عمداً كم يا زياد شود نماز باطل شود ، ولى اگر سهواً كم يا زياد شود نماز باطل نمى شود . فقط در صورتى كه سهواً كم شود به تفصيلى كه بيان خواهد شد بايد آن را بعد از نماز قضا كند .
( مسألهء 925 ) در تشهد ظاهر اين است كه شهادتين و صلوات بر پيامبر و اهل بيت آن حضرت به هر تعبيرى باشد كفايت مىكند ، ولى بهتر آن است كه بگويد :
« اشْهَدُ انْ لا الهَ الَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَ اشْهَدُ انَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ ، اللّهُمَّ صَلّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ » .
( مسألهء 926 ) ظاهر اين است كه صلوات جزء تشهّد نيست ، ولى بنابر احتياط واجب بايد گفته شود .
( مسألهء 927 ) اگر تشهّد را فراموش كند و پيش از ركوع ركعت بعد متوجّه شود بايد بنشيند و آن را تدارك نمايد ، و اگر بعد از خم شدن به ركوع يادش بيايد نماز را ادامه ميدهد و بعد از نماز دو سجدهء سهو به جا ميآورد .