فصل چهارم : مكان نمازگزار
( مسألهء 715 ) نماز خواندن در مكان غصبى يا در فضاى غصبى ، كه نشستن و برخاستن و خم شدن و ديگر حركتهاى واجب نماز ، تصرّف در آن به شمار آيد ، اگر توجّه به غصبى بودن و حرمت تصرّف در آن داشته باشد ، حرام و باطل است .
( مسألهء 716 ) اگر نمازگزار در مكان غصبى زندانى باشد ، ميتواند نمازش را به طور معمول در آنجا بخواند ( يعنى لازم نيست ركوع و سجودش را با اشاره انجام دهد ، تا كمتر در ملك غصبى تصرّف نموده باشد ) ولى نبايد بيش از مقدارى كه اقامت اجبارى در آنجا ايجاب مىكند ، تصرّف زيانبار در آن ملك بنمايد .
( مسألهء 717 ) كسى كه در مساجد ، مشاهد مشرّفه و اماكن عمومى به محلّى سبقت مىكند و آنجا را در اختيار ميگيرد ، تا از آنجا اعراض نكرده از ديگران شايسته تر است و ايجاد مزاحمت براى او حرام است .
( مسألهء 718 ) اگر كسى را كه در اماكن عمومى جاى گرفته به زور از جاى خود دور كنند ، دوركننده مرتكب حرام شده ، ولى نمازش در آنجا باطل نمى شود ، مگر اين كه نماز خواندن موجب اشغال طولانى آن محل به شمار آيد ، به طورى كه اگر نماز نمى خواند به اين مقدار اشغال محل را طول نميداد ، در اين صورت اگر به حرمت اين ادامهء اشغال متوجّه باشد نمازش باطل است .