امامان ( عليهم السلام ) نماز ميخواند ، جايز نيست كه جلوتر از قبر شريف بايستد به طورى كه قبر شريف پشت سرِ او قرار بگيرد . بلكه بايد پشت سرِ قبر شريف و يا دو طرف آن ( طرف بالاى سر و پايين پا ) نماز بخواند .
( مسألهء 724 ) كسى كه در حرم يكى از معصومين در طرف بالاى سر و يا پايين پا نماز ميخواند ، اگر محاذى قبر شريف و يا اندكى جلوتر از آن بايستد ، ولى عرفاً گفته نشود كه قبر شريف پشت سرِ او قرار دارد مانعى ندارد .
( مسألهء 725 ) سجده گاه ، يعنى محلّى كه در سجده پيشانى بر آن نهاده مىشود ، گذشته از پاك بودن ، بايد از اجزاى زمين و يا روييده از زمين باشد ، به شرط اين كه معدنى ، خوردنى و پوشيدنى نباشند .
( مسألهء 726 ) براى سجده بهتر از هر چيزى تربت قبر امام
حسين ( عليه السلام ) مىباشد .
امام صادق ( عليه السلام ) مقدارى تربت براى سجده تهيه كرده بود و ميفرمود : « سجده بر تربت امام حسين ( عليه السلام ) حجابهاى هفتگانه را ميشكافد » . و ميفرمود : « سجده بر تربت قبر امام حسين ( عليه السلام ) تا اعماق زمين هاى هفتگانه روشن مىكند » .
( مسألهء 727 ) سجده بر سنگهاى معدنى چون ياقوت و فيروزه و معادنى كه عنوان زمين بر آنها صدق نمى كند ، جايز نيست . در بحث تيمّم به تفصيل ( از مسألهء 471 تا 488 ) در اين رابطه سخن گفتيم . هر چيزى كه تيمم بر آن جايز باشد ، سجده نيز بر آن جايز است .
( مسألهء 728 ) منظور از خوردنى و پوشيدنى كه سجده بر آنها جايز نيست ، آن است كه قابليّت خوردن - ولو بعد از پخته شدن - و قابليّت پوشيدن - ولو بعد از بافتن - را داشته باشند .
( مسألهء 729 ) ميزان در خوردنى و پوشيدنى آن است كه خوراك و
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 132
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٣٢