( مسألهء 719 ) كسى كه در اماكن عمومى جاى ميگيرد ، منحصراً هنگامى در آنجا حقّ اولويت پيدا مىكند كه در آنجا بنشيند و مشغول چيزى شود كه آنجا براى آن مهيّا شده است ، با گذاشتن تسبيح و سجّاده و امثال آنها اولويّت پيدا نمى كند .
( مسألهء 720 ) كسى كه در محلّى مشغول نماز و غيره شد و اولويّت پيدا كرد ، اگر به قصد اعراض آنجا را ترك كند حقّش ساقط مىشود ، ولى اگر به قصد بازگشت از آنجا برخيزد حقّش ساقط نمى شود و جايز نيست كسى براى او ايجاد مزاحمت كند ، حتّى در صورتى كه نشانهاى نگذاشته باشد ، بنابر احتياط واجب .
( مسألهء 721 ) اگر كسى از محلّى كه در آن جاى گرفته به قصد بازگشت برخيزد و بازگشت او به طول انجامد و عرفاً معطّل گذاشتن آن محلّ حساب شود ، حق اولويّتش ساقط مىشود .
( مسألهء 722 ) اگر زن و مرد در يك رديف و يا زن جلوتر از مرد براى نماز بايستند ، مانعى ندارد ، جز اين كه به شدّت مكروه است .
براى رفع كراهت شايسته است :
1 ) مرد جلوتر بايستد ، به مقدارى كه اگر به سجده بروند ، سرِ زن از زانوهاى مرد جلوتر نباشد .
2 ) ديوار و يا پردهاى - ولو كوتاه - در ميان آنها حائل گردد .
3 ) ده ذراع ( در حدود پنج متر ) در بين آنها فاصله باشد .
4 ) اگر نشد ، يك گام ، لااقلّ يك ذراع و حدّاقل يك وجب در ميان آنها فاصله باشد .
( مسألهء 723 ) كسى كه در مسجد النّبى ( صلى الله عليه وآله ) يا حرم يكى از
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 131
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٣١