پيامبر ( ص ) با اين مضمون كه ما انبيا از خويش ارثى باقى نمىگذاريم ، ادعا نمود آنچه از پيامبر اكرم ( ص ) باقى مانده ، متعلق به تمامى مسلمين است .
فاطمه در مقام دفاع از حق مسلم خويش دو گونه عمل نمود . ابتدا افرادى را به عنوان شاهد معرفى نمود كه گواهى دهند پيامبر ( ص ) در زمان حيات خويش فدك را به او بخشيده است و در نتيجه فدك چيزى نبوده كه به صورت ارث به او رسيده باشد . در مرحله بعد حضرت خطبهاى را در مسجد پيامبر ( ص ) ايراد نمود كه همانگونه كه قبلًا نيز ذكر شد ، حاوى مطالب عميق در توحيد و رسالت و امامت است . در اين خطبه كه در نهايت فصاحت و بلاغت ايراد گرديده است ، بطلان ادعاى ابابكر را ثابت نمود . فاطمه بهابوبكر خطاب نمود كه چگونه خلاف كتاب خدا سخن مىگويى ؟ ! سپس حضرت به شواهدى از آيات قرآن اشاره نمود كه در آنها سليمان ، وارث داود ذكر گرديده و يا زكريا از خداوند تقاضاى فرزندى را مىنمايد كه وارث او و وارث آل يعقوب باشد . از استدلال فاطمه ( عليها السلام ) به نيكى اثبات مىگردد بر فرض كه فدك در زمان حيات پيامبر به فاطمه ( عليها السلام ) بخشيده نشده باشد ، پس از پيامبر به او به ارث مىرسد و در اين صورت باز هم مالك آن فاطمه است و ادعاى اينكه پيامبران از خويش ارث باقى نمىگذارند ، ادعايى است خلاف حقيقت ، و نسبت دادن اين كلام به پيامبر اكرم ( ص ) امرى است دروغ ؛ چرا كه
بانوى نور (ويژهنامه ايام فاطميه) (فارسى) — صفحة 26
مساهمون: واحد فرهنگى دفتر حضرت آية الله العظمى علوى گرگانى
ص٢٦