هنوز چيزى از وفات رسول خدا ( ص ) نگذشته بود كه سفارش رسول خدا ( ص ) و ابلاغ فرمان الهى توسط ايشان در روز غدير ، مبنى بر نصب امام على ( ع ) به عنوان حاكم و ولى مسلمين پس از پيامبر ( ص ) ، توسط عدهاى ناديده گرفته شد و آنان در محلى به نام سقيفه جمع گشتند و از ميان خود فردى را به عنوان حاكم برگزيدند و شروع به جمعآورى بيعت از سايرين براى او نمودند . به همين منظور بود كه عدهاى از مسلمانان به نشانه اعتراض به غصب حكومت و ناديده گرفتن فرمان الهى در نصب امام على ( ع ) به عنوان ولى و حاكم اسلامى پس از پيامبر ( ص ) در خانه فاطمه ( عليها السلام ) جمع گشتند . هنگامى كه ابوبكر - منتخب سقيفه - كه تنها توسط حاضرين در سقيفه انتخاب شده بود ، از اجتماع آنان و عدم بيعت با وى مطلع شد ؛ عمر را روانه خانه فاطمه ( عليها السلام ) نمود تا امام على ( ع ) و سايرين را به زور براى بيعت در مسجد حاضر نمايد . عمر نيز با عدهاى به همراه پاره آتش ، روانه خانه فاطمه ( عليها السلام ) شد . هنگامى كه بر در خانه حاضر شد ، فاطمه ( عليها السلام ) به پشت در آمد و علت حضور آنان را جويا شد . عمر علت را حاضر نمودن امام على ( ع ) و ديگران در مسجد براى بيعت با ابوبكر عنوان نمود . فاطمه ( عليها السلام ) آنان را از اين امر منع نمود و آنان را مورد توبيخ قرار داد . در نتيجه عدهاى از همراهيان او متفرق گشتند . اما در اين هنگام او كه از عدم خروج معترضين آگاهى يافت ، تهديد
بانوى نور (ويژهنامه ايام فاطميه) (فارسى) — صفحة 23
مساهمون: واحد فرهنگى دفتر حضرت آية الله العظمى علوى گرگانى
ص٢٣