گاهى ذكر نمى كند اگر پاداش عمل را ذكر كند پس همان است كه بيان كرده و اگر ذكر نكند براى اين است كه لِيَذْهَبَ ذِهْنُ السامِع كُلَّ مَذْهَبٍ يعنى تا ذهن شنونده هر پاداش يا كيفرى را تصوركند . در آيه فوق خدا فرمود : وَ لَسَوْفَ يَرْضى خدا بنده اى را كه براى او قدم بردارد و كار كند پاداش مىدهد و راضى مىكند حالا چه پاداشى خواهد داد معلوم نيست و چقدر خواهد داد باز مشخص نمى باشد . انبياء عظام و ائمه اطهار ( عليه السلام ) هميشه دنبال رضوان الهى بودند . پس شما عزيزان اهل علم كه مىخواهيد رهبر مردم شويد اگر دلتان به حال مردم بسوزد و تلاش كنيد بيچاره اى را نجات دهيد و جماعتى را بهشتى كنيد خدا شما را بيشتر دوست دارد اما خدا نكند نيت آدم از درس و منبر و رهبريت جامعه چيزى ديگر باشد ، امام جماعت شود براى ماديات ، همان مىشود كه پيغمبراكرم ( ص ) فرمودند : خداوند بركت را از او مىگيرد .
پيغمبراسلام ( ص ) كه اشرف كائنات هستند چقدر براى هدايت مردم زحمت مىكشيدند ، هيچ پيغمبرى مثل رسول الله ( ص ) دلسوز مردم نبوده است يعنى آن حضرت در دلسوزى براى مردم اشرف پيامبران هستند . شما نيز چنين باشيد كه رضايت خدا درآن باشد .
ممكن است دليل « ابتِغاءَ وَجهِ رَبِّهِ الاعْلى وَ لَسَوْفَ يَرضى » « 1 » باشد ، يعنى آن قدر خدا خدا مىكند تا خدا از او راضى باشد و رضوان خدا را بدست آورد .
هامش
( 1 ) . سوره ليل آيه 21 .