اينها سبب فضيلت نيستند و آن چه انسان را برترى مىبخشد و در نزد خدا محبوب مىكند تقوا و عمل صالح است ، حضرت مى فرمايد : اينها را رها كنيد چون أبناء الدنيا هستند .
عدهاى در زمان حضرت عيسى ( عليه السلام ) بودند كه به آن حضرت مىگفتند آن قدر به دنيا علاقه داريم كه اگر از ما روى گرداند مثل آن است كه مادر از ما رو گردانده است و اگر به ما روى آورد گويى مادر به ما رو آورده است . ولى مؤمنين ابناء دنيا نيستند آنها ابناء آخرتند به زندگى شصت يا هفتاد ساله دنيا دل نبستند اگر دنيا هم به آنها روى آورد ، آن را در راه رضاى خدا مىدهند . اميرالمؤمنين على ( عليه السلام ) فرمودند : كسانى را كه به دنيا علاقمندند ملامت نكنيد براى آن كه مادرشان دنياست و مادرشان را دوست دارند .
« يَقُولُ اللهُ تَعالي وَ مَا لِاحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزي الَّا ابْتِغاءِ وَجْهِ رَبِّهِ الاعْلى وَ لَسَوْفَ يَرْضى » « 1 » خدا مى فرمايد : فكر نكنيد هر چه پيش شماست از حسب ، نسب ، مقام و نعمتهاى ديگر شما را كفايت مىكند و شما در مقابل آنها پاداش داريد مگر آن چه را كه براى رضاى خدا انجام داده ايد . خداوند به شما نعمتهاى زيادى داده است امام جماعت هستيد ، منبر مىرويد ، قلمزنى مىكنيد و به مقامات بلند علمى مىرسيد همه اينها زمانى ارزش دارد كه براى رضاى خدا باشد اگر درسى كه مىرويد براى خدا باشد خوش به سعادت شما و در مقابل آن اجر داريد .
گاهى اوقات متكلم در مقام تكلم جزاى عمل را ذكر مىكند و
هامش
( 1 ) . سوره ليل آيه 21 .