مىبرم و خوشم مى آيد . به شما مژده مىدهم كه آيندهى درخشانى داريد . آن استاد و الا مقام مى فرمود : هنگامى كه درس مىرويد جلو بنشينيد و پيشانى استاد را نگاه كنيد زيرا كه روايت داريم نورعلم از پيشانى استاد و از بين دو چشم او بيرون مى آيد .
وَ انْ شِئْتَ نَبَّاْتُكَ بِامْرِ داوُد ( عليه السلام ) خَليفَةِ الله فِي الْارْضِ كانَ طَعامُهُ الشَّعير وَ لِباسُهُ الشَّعْر وَ كانَ اذا جَنَّهُ اللَيلُ شَدَّيَدَه الي عُنُقِه فَلا يَزال قائِما يُصَلّي حَتّي يَصْبَح .
مى خواهى تو را به امر داود خبر دهم . او جانشين خدا در زمين بود . غذايش از نان جو و لباسش هم از مو بود وقتى تاريكى همه جا را فرا مىگرفت مشغول مناجات با خدا مىشد . دست مباركش را به گردنش مىبست و نماز مىخواند و ناله مىكرد و ايشان تا صبح استراحت نداشتند .
انْ شِئْتَ نَبَّاْتُكَ بِامْرِ ابراهيم خَليلِ الرَّحْمن ( عليه السلام ) كانَ لِباسُهُ الصُّوفُ وَ طَعامُه الشَّعيرُ مىخواهى تو را به امر ابراهيم خليل الرحمن خبر دهم لباسش از پشم و غذايش نان جو بود .
انْ شِئْتَ نَبَّاْتُكَ بِامْرِ يَحْيي ( عليه السلام ) كانَ لِباسُهُ اللّيف وَ كانَ يَاكُلُ وَرَقَ الشَّجَرِ مىخواهى تو را به امر يحيى خبر دهم او لباسش از ليف ( پوشالها و پوستهاى مخصوص خرما ) وغذايش برگ درختان بوده است . وَ انْ شِئْتَ نَبَّاْتُكَ بِامْرِعيسي بنِ مَريَم : فَهُوَ العَجَب كانَ يَقُولُ اذامي الجُوع وَ شِعاري الخَوْف وَ لِباسي الصُّوف وَ دابَّتي رِجْلاي وَ سِراجي بِالْلَّيلِ القَمَر وَ صلاي في الشِّتاءِ مَشارِقُ الشَّمْسِ وَ فاكِهَتي وَ رَيْحانَتي بُقُولُ الارضِ مِما يَأْكُلُ الوُحُوش وَ
پندهاى رسول اعظم (ص) به عبد الله ابن مسعود (فارسى) — صفحة 39
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٣٩