شريفى كه به عنوان نمونه ذكر گرديد آياتى است كه در آنها كلمه هاى گرفته شده از « غنم » به نظر تمام مفسّران به معناى مطلق فوايد و منافع تفسير گرديده اند .
بنابراين ، كلمه غَنِمْتُمْ كه در آيه 41 سوره مباركه انفال آورده شده است به معناى كليه منافع و بهره هايى است كه به انسانها مى رسد و يكى از مصاديق آنها هم منافع و غنايم جنگى است .
ب ) از ديدگاه روايات
امامان معصوم ( عليهم السلام ) به عنوان راهبران الهى و مناديان هدايت ، در قول و عمل خود ، با استناد به آيهء خمس و با تكيه بر مفهوم « غنيمت » در آيه شريفه ، بر اين امر مهمّ از فروع اعتقادى توجّه خاصّى نمودهاند . آن بزرگواران ، خمس را از انحصار به غنايم جنگى بيرون آورده و به ديگر دستاوردها از جمله سود كسب ها تعميم داده اند .
ائمّه ( عليهم السلام ) خمس را به عنوان حقّ ولايت و امامت از مردم گرفته و هزينه كردن آن را نيز خود به عهده داشتند و حتّى در زمانى كه در تقيّه به سر مى بردند ، براى اين امر نماينده و وكيل تعيين و معرفى مىنمودند كه ان شاءالله در فصل هفتم ، همهء نمايندگان و وكلاى آن بزرگواران را به طور مفصّل معرفى خواهيم نمود .
اين مسؤوليّت ، پس از هر امام ( ع ) ، به امام ( ع ) بعد منتقل مى گرديد و نمايندگان ، وجوهات خمسى را كه در اختيار داشتند