تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام خمس (فارسى) — صفحة 23

مساهمون:

ص٢٣

الف ) از ديدگاه قرآن كريم

وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكينِ وَ ابْنِ السَّبيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ « 1 » « بدانيد هر گونه غنيمتى به دست آوريد ، خمس آن براى خدا ، براى پيامبر و براى ذى القربى و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه ( از آنها ) است ، اگر به خدا ايمان آورده‌ايد » خداوند در اين آيه شريفه ، به صراحت ، حكم به وجوب خمس نموده است به ويژه ادامه آيه كه مىفرمايد : إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ « اگر به خدا ايمان آورده ايد » ؛ مفهوم اين فراز آن است كه شرط داشتن ايمان ، خمس دادن است و اگر كسى از پرداخت خمس خوددارى كند و اين فريضه بزرگ را انجام ندهد ، به خدا ايمان ندارد . عبارت إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ اهمّيّت و عظمت خمس را مضاعف مى نمايد .
هامش
( 1 ) . سوره مباركه انفال ، آيه 41