به امام ( ع ) بعدى مى پرداختند كه نمونه هاى زيادى در كتب تاريخ و رجال مضبوط است . از جملهء آنها ، داستان ابوالاديان است كه نماينده امام حسن عسگرى ( ع ) بود و بعد از شهادت آن حضرت ( ع ) به سامرا آمد و بعد از تحقيقات زيادى خدمت حضرت ولى عصر ( عج ) رسيد و وجوه خمسى را به دست مبارك ايشان رسانيد . اكنون توجّه خوانندگان عزيز را به چند روايت از آن بزرگواران ( عليهم السلام ) دربارهء وجوب خمس و نقش حسّاس آن در جامعه اسلامى جلب مى نماييم .
خمس در گفتار امامان معصوم ( عليهم السلام )
1 . امام جعفر صادق ( ع ) فرمود :
« إِنَّ اللَّهَ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَمَّا حَرَّمَ عَلَيْنَا الصَّدَقَةَ أَنْزَلَ لَنَا الْخُمُسَ فَالصَّدَقَةُ عَلَيْنَا حَرَامٌ وَ الْخُمُسُ لَنَا فَرِيضَةٌ وَ الْكَرَامَةُ لَنَا حَلَال » « 1 »
همانا خدايى كه جز او خدايى نيست ، صدقه را بر ما خاندان حرام كرده و خمس را براى ما قرار داد و آن را بر ما واجب كرد و براى ما كرامت و حلال است .
2 . امام جعفر صادق ( ع ) در تفسير آيهء شريفه وَ اعْلَمُوا
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 9 ، ص 483