و قيمت آن چيست ، ولى اگر مال را معيّن نكند مثلًا بگويد كسى كه اسب مرا پيدا كند ده من گندم به او مىدهم ، بايد خصوصيّات آن را كاملًا معيّن نمايد .
مسأله 2237 - اگر جاعل مزد معيّنى براى كار قرار ندهد ، مثلًا بگويد هركس بچه مرا پيدا كند ، پول به او مىدهم و مقدار آن را معيّن نكند ، چنانچه كسى آن عمل را انجام دهد بايد مزد او را به مقدارى كه كار او در نظر مردم ارزش دارد ، بدهد .
مسأله 2238 - اگر عامل پيش از قرارداد ، كار را انجام داده باشد ، يا بعد از قرارداد به قصد اين كه پول نگيرد انجام دهد ، حقّى به مزد ندارد .
مسأله 2239 - پيش از آن كه عامل شروع به كار كند ، جاعل و عامل مىتوانند جعاله را به هم بزنند .
مسأله 2240 - بعد از آن كه عامل شروع به كار كرد ، اگر جاعل بخواهد جعاله را به هم بزند ، اشكال ندارد لكن اگر رجوع نمايد در بين عمل كردن عامل ، بايد اجرت مقدارى كه عامل كار كرده است بدهد .
مسأله 2241 - عامل مىتواند عمل را ناتمام بگذارد ، ولى اگر تمام نكردن عمل اسباب ضرر جاعل شود ، بايد آن را تمام نمايد مثلًا اگر كسى بگويد هر كس چشم مرا عمل كند فلان مقدار به او مىدهم ودكتر جراحى شروع به عمل كند ، چنانچه طورى باشد كه اگر عمل را تمام نكند ، چشم معيوب مىشود بايد آن را تمام نمايد و در صورتى كه ناتمام بگذارد ، حقّى به جاعل ندارد .
مسأله 2242 - اگر عامل كار را ناتمام بگذارد ، چنانچه آن كار مثل پيدا كردن اسب است كه تا تمام نشود ، براى جاعل فائده ندارد ، عامل نمىتواند چيزى مطالبه كند و همچنين است اگر جاعل مزد را براى تمام كردن عمل قرار بگذارد مثلًا بگويد هركس لباس مرا بدوزد ده تومان به او مىدهم ، ولى اگر مقصودش اين باشد كه هر مقدار از عمل كه انجام گيرد براى آن مقدار مزد بدهد ، جاعل بايد مزد مقدارى را كه انجام شده به عامل بدهد ، اگرچه احتياط اين است كه بطور مصالحه يكديگر را راضى نمايند .
آداب و احكام كسب و كار (فارسى) — صفحة 196
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٩٦