احكام جعاله
مسأله 2233 - جعاله آن است كه انسان قرار بگذارد در مقابل كارى كه براى او انجام مىدهند ، مال معيّنى بدهد مثلًا بگويد هركس گمشده مرا پيدا كند ، ده تومان به او مىدهم و به كسى كه اين قرار را مىگذارد جاعل و به كسى كه كار را انجام مىدهد عامل مىگويند و فرق بين جعاله و اين كه كسى را براى كارى اجير كنند ، اين است كه در اجاره بعد از خواندن صيغه ، اجير بايد عمل را انجام دهد و كسى هم كه او را اجير كرده اجرت را بدهكار مىشود ، ولى در جعاله عامل مىتواند مشغول عمل نشود و تا عمل را انجام ندهد ، جاعل بدهكار نمىشود .
مسأله 2234 - جاعل بايد بالغ و عاقل باشد و از روى قصد و اختيار قرارداد كند وشرعاً بتواند در مال خود تصرّف نمايد ، بنابراين جعاله آدم سفيهى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند ، صحيح نيست مگر با اجازه ولىّ و همچنين ممنوع التصرّف از طرف حاكم شرع نباشد .
مسأله 2235 - كارى را كه جاعل مىگويد براى او انجام دهند ، بايد حرام يا بيفائده نباشد ، پس اگر بگويد هركس شراب بخورد يا شب به جاى تاريكى برود ده تومان به او مىدهم ، جعاله صحيح نيست .
مسأله 2236 - اگر مالى را كه قرار مىگذارد بدهد معيّن كند مثلًا بگويد هركس اسب مرا پيدا كند ، اين گندم را به او مىدهم ، لازم نيست بگويد آن گندم مال كجاست