مسأله 2161 - اگر در عقد شرط كنند كسى كه كار مىكند ، يا بيشتر از شريك ديگر كار مىكند بيشتر منفعت ببرد ، بايد آنچه را شرط كردهاند به او بدهند و همچنين است اگر شرط كنند كسى كه كار نمىكند ، يا كمتر كار مىكند بيشتر منفعت ببرد ، شركت آنان اشكالى ندارد و تا زمانى كه عقد شركت باقى است بايد به شرط عمل كنند .
مسأله 2162 - اگر قرار بگذارند كه همه استفاده را يك نفر ببرد ، يا تمام ضرر يا بيشتر آن را يكى از آنان بدهد ، شركت باطل نيست و بايد به شرط عمل شود ولى بهتر است مصالحه شود .
مسأله 2163 - اگر شرط نكنند كه يكى از شريكها بيشتر منفعت ببرد ، چنانچه سرمايه آنان يك اندازه باشد منفعت و ضرر را به يك اندازه مىبرند و اگر سرمايه آنان يك اندازه نباشد ، بايد منفعت و ضرر را به نسبت سرمايه تقسيم نمايند ، مثلًا اگر دو نفر شركت كنند و سرمايه يكى از آنان دو برابر سرمايه ديگرى باشد ، سهم او از منفعت و ضرر دو برابر سهم ديگرى است چه هردو به يك اندازه كار كنند ، يا يكىكمتر كار كند ، يا هيچ كار نكند .
مسأله 2164 - اگر در عقد شركت شرط كنند كه هردو باهم خريد و فروش نمايند ، يا هركدام به تنهايى معامله كنند ، يا فقط يكى از آنان معامله كند ، بايد به قرارداد عمل نمايند .
مسأله 2165 - اگر معيّن نكنند كه كداميك از آنان با سرمايه خريد و فروش نمايد ، هيچيك از آنان بدون اجازه ديگرى نمىتواند با آن سرمايه معامله كند .
مسأله 2166 - شريكى كه اختيار سرمايه شركت با اوست بايد به قرارداد شركت عمل كند ، مثلًا اگر با او قرار گذاشتهاند كه نسيه بخرد ، يا نقد بفروشد يا جنس را از محلّ مخصوصى بخرد بايد به همان قرارداد رفتار نمايد و اگر با او قرارى نگذاشته باشند ، بايد بطور معمول معامله كند ودادوستدى نمايد كه براى شركت ضرر نداشته باشد و نبايد نسيه بخرد يا نسيه بفروشد يا مال شركت را در مسافرت همراه خود ببرد در صورتى كه اينها متعارف نباشد ولى در صورت معمول بودن همانند زمان ما ديگر
آداب و احكام كسب و كار (فارسى) — صفحة 171
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٧١