نصاب گوسفند
مسأله 1928 - گوسفند پنج نصاب دارد : اوّل - چهل و زكات آن يك گوسفند است و تا گوسفند به چهل نرسد ، زكات ندارد ؛ دوم - صد و بيست و يك و زكات آن دو گوسفند است ؛ سوم - دويست و يك و زكات آن سه گوسفند است ؛ چهارم - سيصد و يك و زكات آن چهار گوسفند است ؛ پنجم - چهار صد و بالاتر از آن كه بايد آنها را صدتا صدتا حساب كند و براى هر صدتاى آنها يك گوسفند بدهد و لازم نيست زكات را از خود گوسفندها بدهد ، بلكه اگر گوسفند ديگرى بدهد ، يا مطابق قيمت گوسفند ، پول يا جنس ديگر بدهد كافى است .
مسأله 1929 - زكات ما بين دو نصاب واجب نيست پس اگر شماره گوسفندهاى كسى از نصاب اوّل كه چهل است بيشتر باشد تا به نصاب دوم كه صد و بيست و يك است نرسيده ، فقط بايد زكات چهلتاى آن را بدهد و زيادى آن زكات ندارد و همچنين است در نصابهاى بعد .
مسأله 1930 - زكات شتر و گاو و گوسفندى كه به مقدار نصاب برسد واجب است چه همه آنها نر باشند يا ماده ، يا بعضى نر باشند و بعضى ماده .
مسأله 1931 - در زكات ، گاو و گاوميش يك جنس حساب مىشوند و شتر عربى و غير عربى يك جنس است ، و همچنين بز وميش و شيشك در زكات باهم فرق ندارند .
مسأله 1932 - گوسفندى را كه براى زكات مىدهد ، بايد اقلًا داخل سال دوم شده باشد ، و اگر بز بدهد بايد داخل سال سوم شده باشد .
مسأله 1933 - گوسفندى را كه بابت زكات مىدهد ، اگر قيمتش مختصرى از گوسفندهاى ديگر او كمتر باشد ، اشكال ندارد ، ولى بهتر است گوسفندى را كه قيمت آن از تمام گوسفندهايش بيشتر است بدهد و همچنين است در گاو و شتر .
مسأله 1934 - اگر چند نفر باهم شريك باشند هركدام آنان كه سهمش به نصاب اوّل رسيده ، بايد زكات بدهد و بر كسى كه سهم او كمتر از نصاب اوّل است زكات واجب نيست .