مسأله 1915 - طلا و نقره سكه دارى كه زنها براى زينت به كار مىبرند حتى در صورتى كه معامله با آن رايج باشد ، زكات آن واجب نيست در صورتى كه حقيقتاً به آن نياز داشته باشد و به جهت فرار از زكات نباشد و گرنه زكات را بايد بدهد ، بلكه اگر معامله با آن رايج نباشد ولى پول طلا و نقره به آن بگويند ، بنابر احتياط واجب زكات آن بايد داده شود .
مسأله 1916 - كسى كه طلا و نقره دارد ، اگر هيچكدام آنها به اندازه نصاب اوّل نباشد مثلًا 104 مثقال نقره و 14 مثقال طلا داشته باشد ، زكات بر او واجب نيست .
مسأله 1917 - چنان كه سابقاً گفته شد زكات طلا و نقره در صورتى واجب مىشود كه انسان يازده ماه مالك مقدار نصاب باشد و اگر در بين يازده ماه طلا و نقره او از نصاب اوّل كمتر شود ، زكات بر او واجب نيست .
مسأله 1918 - اگر در بين يازده ماه طلا ونقرهاى را كه دارد با طلا يا نقره يا چيز ديگر عوض نمايد يا آنها را آب كند ، زكات بر او واجب نيست ولى اگر براى فرار از دادن زكات اينكارها را بكند احتياط مستحبّ آنست كه زكات را بدهد .
مسأله 1919 - اگر در ماه دوازدهم طلا و نقره سكّه دار را آب كند ، بايد زكات آنها را بدهد و چنانچه به واسطه آب كردن ، وزن يا قيمت آنها كم شود ، بايد زكاتى را كه پيش از آب كردن بر او واجب بوده بدهد .
مسأله 1920 - اگر طلا و نقرهاى كه دارد خوب و بد داشته باشد ، مىتواند زكات هركدام از خوب و بد را از خود آن بدهد ولى بهتر است زكات همه آنها را از طلا و نقره خوب بدهد ولى بنابر احتياط واجب زكات همه آنها را از طلا و نقره بد نمىتواند بدهد .
مسأله 1921 - طلا ونقرهاى كه بيشتر از اندازه معمولى فلز ديگر دارد ، اگر خالص آن به اندازه نصاب كه مقدار آن گفته شد برسد ، انسان بايد زكات آن را بدهد ، و چنانچه شك دارد كه خالص آن به اندازه نصاب هست يا نه احتياط واجب آن است كه وارسى نمايد در صورتى كه مستلزم ضرر نباشد و ميتواند بدون وارسى زكات آن را برجاء فراغ ذمّه بدهد .
مسأله 1922 - اگر طلا و نقرهاى كه دارد به مقدار معمول فلز ديگر با آن مخلوط باشد ، نمىتواند زكات آن را از طلا ونقرهاى بدهد كه بيشتر از معمول فلز ديگر دارد
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 313
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٣١٣