مسأله 1889 - گندم و جو و خرما و كشمشى كه زكات آنها راداده ، اگر چند سال هم نزد او بماند زكات ندارد .
مسأله 1890 - اگر گندم و جو و خرما و انگور از آب باران يا نهر مشروب شود ، يا مثل زراعتهاى مصر از رطوبت زمين استفاده كند ، زكات آن ده يك است و اگر با دلو و مانند آن آبيارى شود ، زكات آن بيست يك است ، و اگر مقدارى از باران يا نهر يا رطوبت زمين استفاده كند و به همان مقدار از آبيارى با دلو و مانند آن استفاده نمايد ، زكات نصف آن ده يك و زكات نصف ديگر آن بيست يك مىباشد يعنى از چهل قسمت سه قسمت آن را بايد بابت زكات بدهند .
مسأله 1891 - اگر گندم و جو و خرما و انگور ، هم از آب باران مشروب شود وهم از آب دلو و مانند آن استفاده كند ، چنانچه طورى باشد كه بگويند آبيارى با دلو و مانند آن غلبه داشته ، زكات آن بيست يك است و اگر بگويند آبيارى با آب نهر و باران غلبه داشته ، زكات آن ده يك است ، بلكه اگر نگويند آب باران و نهر غلبه داشته ، ولى آبيارى با آب باران و نهر بيشتر از آب دلو و مانند آن باشد بنابر احتياط واجب زكات آن ده يك مىباشد .
مسأله 1892 - اگر شك كند كه آبيارى با آب باران و آب دلو به يك اندازه بوده يا آب باران غلبه داشته ، مىتواند از نصف آن ده يك و از نصف ديگر آن بيست يك بدهد اگرچه احتياط مستحبّ ده يك دادن است و نيز اگر شك كند كه هر دو به يك اندازه بوده ، يا آبيارى با دلو غلبه داشته ، مىتواند زكات تمام آن را بيست يك بدهد اگرچه احتياط مستحبّ آن است كه از نصف آن ده يك و از نصف ديگر آن بيست يك بدهد .
مسأله 1893 - اگر كندم و جو و خرما و انگور با آب باران و نهر مشروب شود و به آب دلو و مانند آن محتاج نباشد ، ولى با آب دلو هم آبيارى شود و آب دلو به زياد شدن محصول كمك نكند ، زكات آن ده يك است و اگر با دلو و مانند آن آبيارى شود و به آب نهر و باران محتاج نباشد ولى با آب نهر و باران هممشروب شود و آنها به زياد شدن محصول كمك نكنند ، زكات آن بيست يك است .
مسأله 1894 - اگر زراعتى را با دلو و مانند آن آبيارى كنند و در زمينى كه پهلوى آن
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 308
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٣٠٨