مسأله 2375 - اگر زنى كسى را وكيل كند كه مثلًا ده روز او را به عقد مردى در آورد و ابتداى ده روز را معين نكند ، آن وكيل مىتواند هر وقت كه بخواهد او را ده روز به عقد آن مرد در آورد ، ولى اگر معلوم باشد كه زن روز يا ساعت معينى را قصد كرده ، بايد صيغه را مطابق قصد او بخواند .
مسأله 2376 - يك نفر مىتواند براى خواندن صيغه عقد دائم يا غير دائم از طرف دو نفر وكيل شود و نيز انسان مىتواند از طرف زن وكيل شود و او را براى خود به طور دائم يا غير دائم عقد كند ولى احتياط مستحب آن است كه عقد را دو نفر بخوانند .
دستور خواندن عقد
مسأله 2377 - اگر صيغه عقد دائم را خود زن و مرد بخوانند و اول زن بگويد « زَوّجتُك نَفسِي عَلَى الصِداقِ المَعلوم » يعنى خود را زن تو نمودم به مهرى كه معين شده ، پس از آن بدون فاصله مرد بگويد : « قَبِلتُ التّزوِيج » يعنى قبول كردم ازدواج را عقد صحيح است و اگر ديگرى را وكيل كنند كه از طرف آنها صيغه عقد را بخواند ، چنانچه مثلًا اسم مرد « احمد » و اسم زن « فاطمه » باشد و وكيل زن بگويد : « زَوّجتُ مُوكّلَكَ احمَد مُوَكِلِتي فاطِمة عَلَى الصداقِ المَعلوم » سپس بدون فاصله وكيل مرد بگويد : « قَبِلتُ التّزوِيجَ لِمُوكّلِي احمَد عَلَى الصِّداق المَعلوم » صحيح مىباشد و بنابر احتياط واجب بايد لفظى كه مرد مىگويد با لفظى را كه زن مىگويد مطابق باشد ؛ مثلًا اگر زن « زَوَّجتُ » مىگويد مرد هم « قَبِلتُ التّزوِيجَ » بگويد . مسأله 2378 - اگر خود زن و مرد بخواهند صيغه عقد غير دائم را بخوانند بعد از آنكه مدت و مهر را معين كردند ، چنانچه زن بگويد : « زَوّجتُك نَفسِي فِي