نيّت
مسأله 952 - انسان بايد نماز را به نيّت قربت ، يعنى براى انجام دادن فرمان خداوند عالم بجا آورد و لازم نيست نيّت را از قلب خود بگذراند يا مثلًا به زبان بگويد : چهار ركعت نماز ظهر مىخوانم قربةً إلى اللَّه .
مسأله 953 - اگر در نماز ظهر يا در نماز عصر نيّت كند كه چهار ركعت نماز مىخوانم و معين نكند ظهر است يا عصر ، نماز او باطل است و نيز كسى كه مثلًا قضاى نماز ظهر بر او واجب است ، اگر در وقت نماز ظهر بخواهد آن نماز قضا يا نماز ظهر را بخواند بايد نمازى را كه مىخواند در نيّت معين كند .
مسأله 954 - انسان بايد از اول تا آخر نماز به نيّت خود باقى باشد ، پس اگر در بين نماز به طورى غافل شود كه اگر بپرسند چه مىكنى ؟ نداند چه بگويد ، نمازش باطل است .
مسأله 955 - انسان بايد فقط براى انجام امر خداوند عالم نماز بخواند ، پس كسى كه ريا كند ؛ يعنى براى نشان دادن به مردم نماز بخواند نمازش باطل است ، خواه فقط براى مردم باشد يا خدا و مردم هر دو را در نظر بگيرد .
مسأله 956 - اگر قسمتى از نماز را براى غير خدا بجا آورد نمازش باطل است ، بلكه اگر نماز را براى خدا بجا آورد ، ولى براى نشان دادن به مردم در جاى مخصوصى مثل مسجد يا در وقت مخصوصى ؛ مثل اول وقت يا به طرز مخصوصى مثلًا با جماعت نماز بخواند نمازش باطل است و بنابر احتياط مستحب اگر جزء مستحب را نيز مثل قنوت براى غير خدا بجا آورد نماز را تمام كرده بعد نماز را اعاده كند .