مسأله 963 - مستحب است بعد از تكبيرة الاحرام بگويد : « يا مُحسِنُ قَد أَتاكَ المُسِيء وَقَد امَرتَ المُحسِنَ أَن يَتَجاوَزَ عَنِ المُسِيء أَنت المُحسِنُ وَأَنَا المُسِيء بِحَقّ مُحَمّدٍ وَآل مُحَمّدٍ صلّ على مُحَمّدٍ وَآل مُحَمّدٍ وَتَجاوَز عَن قَبِيحِ ما تَعلَمُ مِنّي » يعنى اى خدايى كه به بندگان احسان مىكنى . بنده گنهكار به در خانه تو آمده و تو امر كردهاى كه نيكوكار از گناهكار بگذرد . تو نيكوكارى و من گناهكار . به حق محمد و آل محمد صلى الله عليه و آله رحمت خود را بر محمد و آل محمد بفرست و از بديهايى كه مىدانى از من سر زده بگذر .
مسأله 964 - مستحب است موقع گفتن تكبير اول نماز و تكبيرهاى بين نماز دستها را تا مقابل گوش بالا ببرد .
مسأله 965 - اگر شك كند كه تكبيرة الاحرام را گفته يا نه ، چنانچه مشغول خواندن چيزى از قرائت شده به شك خود اعتنا نكند و اگر چيزى نخوانده ، بايد تكبير را بگويد .
مسأله 966 - اگر بعد از گفتن تكبيرة الاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته يا نه ، چه مشغول خواندن چيزى شده باشد يا نه به شك خود اعتنا نكند .
قيام ( ايستادن )
مسأله 967 - قيام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام و قيام پيش از ركوع كه آن را قيام متصل به ركوع مىگويند ركن است ، ولى قيام در موقع خواندن حمد و سوره و قيام بعد از ركوع ركن نيست و اگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ، نمازش صحيح است .
مسأله 968 - واجب است پيش از گفتن تكبير و بعد از آن مقدارى بايستد تا يقين كند كه در حال ايستادن تكبير گفته است .