مسأله 936 - كسى كه اذان و اقامه ديگرى را بشنود مستحب است هر قسمتى را كه مىشنود آهسته بگويد .
مسأله 937 - كسى كه اذان و اقامه ديگرى را شنيده باشد ، چه با او گفته باشد يا نه در صورتى كه بين آن اذان و اقامه و نمازى كه مىخواهد بخواند زياد فاصله نشده باشد ، مىتواند براى نماز خود اذان و اقامه نگويد .
مسأله 938 - اگر مرد اذان زن را با قصد لذت بشنود ، اذان او ساقط نمىشود ، بلكه اگر قصد لذت هم نداشته باشد ، ساقط نمىشود .
مسأله 939 - اذان و اقامه نماز جماعت را بايد مرد بگويد ، ولى در نماز جماعت زنان اگر زن اذان و اقامه بگويد كافى است .
مسأله 940 - اقامه بايد بعد از اذان و در حال ايستادن و با طهارت گفته شود .
مسأله 941 - اگر كلمات اذان و اقامه را بدون ترتيب بگويد ، مثلًا حيّ على الفلاح را پيش از حيّ على الصلاة بگويد بايد از جايى كه ترتيب به هم خورده دوباره بگويد .
مسأله 942 - بايد بين اذان و اقامه زياد فاصله ندهد و اگر بين آنها به قدرى فاصله دهد كه اذان ى را كه گفته اذان اين اقامه حساب نشود ، مستحب است دوباره اذان را بگويد و نيز اگر بين اذان و اقامه و نماز به قدرى فاصله دهد كه اذان و اقامه آن نماز حساب نشود ، مستحب است دوباره براى آن نماز اذان و اقامه بگويد .
مسأله 943 - اذان و اقامه بايد به عربى صحيح گفته شود ، پس اگر به عربى غلط بگويد يا به جاى حرفى حرف ديگر بگويد ، يا مثلًا ترجمه آن را به فارسى بگويد ، صحيح نيست .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 208
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٢٠٨