معجزات امام زمان عليه السلام در غيبت صغرى
1 . على بن محمّد بن عبداللَّه رازى مىگويد كه نصر بن صباح بلخى نقل مىكند : در مرو كاتب و نويسندهاى خوزستانى بود كه ( نام كاتب را نصر به من گفت ) نزد او هزار دينار براى امام عليه السلام جمعآورى شده بود ، پس با من مشورت نمود « 1 » و گفتم : « اينها را براى حاجزى بفرست » . كاتب گفت : « آيا به گردن مىگيرى ، اگر خداوند در روز قيامت درباره آن از من بپرسد ؟ » گفتم : « آرى » . نصر گفت : « از او جدا شدم و پس از دو سال نزدش بازگشتم و او را ملاقات نمودم و از آن اموال پرسيدم ، گفت : دويست دينار از اموال را براى حاجزى فرستاده ، پس برگه وصول و دريافت آنها و دعا بر او صادر شده است و به او نوشته است كه اموال هزار دينار بوده است و دويست دينار فرستادى ، پس اگر دوست داشتى در اين باره اقدام كنى ، اسدى در رى است از طريق او اقدام كن » . نصر گفت : « خبر مرگ حاجز به من رسيد و از آن ، بسيار اندوهگين و نالان شدم و غمناك گشتم و او را گفتم : " غمناك و اندوهگين شدهاى و ناله سر مىدهى ؟ و خداوند بر تو به دو راهنما و دليل ، منت نهاده ، تو را از مبلغ اموال خبر داده است و خبر مرگ حاجز را از ابتدا به تو رسانده است . « 2 » 2 . ابوجعفر محمّد بن على اسود گفت : على بن حسين بن موسى بن بابويه پس از وفات محمّد بن عثمان عمرى از من خواست كه از ابوالقاسم روحى بخواهم كه از مولايمان صاحب الزمان عليه السلام بخواهد كه نزد خداوند عزيز و بزرگوار دعا فرمايد كه فرزند پسرى به او عطا فرمايد . گفت : از او خواستم و آن را انجام داد . سه روز پس از آن به من خبر داد كه او براى على بن حسين دعا فرموده است و اينكه فرزند پسرى
هامش
( 1 ) . ( يعنى با نصر )
( 2 ) . كمال الدين ، ج 2 ، ص 488 .