تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 300

مساهمون:

ص٣٠٠
نمىشوند ، اى آنكه گنجينه‌هاى آسمان‌ها و زمين از آنِ اوست ، اى آنكه جهانى پيچيده و عظيم دارد . بدكارى من ، مانع احسان و خوبيت نمىشود ، كارى برايم انجام بده كه تو اهل آن هستى ، تو اهل بزرگوارى و بخشش و بخشايش و گذشت از خطاها هستى . اى پروردگار واى خداوند ! آنچه من سزاوار آن هستم را در موردم انجام نده كه من سزاوار عذابم و شايسته آنم ، هيچ عذرى و هيچ بهانه‌اى نزد تو ندارم ، به سويت از تمام گناهانم بازمىگردم و به آن‌ها اعتراف مىكنم تا از من درگذرى و تو از من آگاه‌تر به آن هستى . از هر گناهى كه آن را انجام داده‌ام و هر اشتباهى كه آن را به نظر آوردم و هر بدى كه به آن عمل كردم ، توبه مىكنم . پروردگارا ! بيامرز و رحم كن و از آنچه مىدانى درگذر كه تو عزيزترين و برترين هستى » . « 1 » برخاست و با ايستادنش ، برخاستيم و داخل طواف كنندگان شد . فردا در همان وقت بازگشت و همچون كار گذشته‌مان براى استقبالش برخاستيم ، پس در ميانه مجلس نشست و به راست و چپ نگريست و سپس فرمود : « على بن حسين عليه السلام سيد عبادت كنندگان در اين مكان در سجده‌اش مىفرمود و با دستش به سنگى زير چاه اشاره كرد : بنده كوچك ، نادار و مسكينت به فدايت ، بنده گدا و محتاج تو به فدايت . از تو آنچه را مىخواهم كه جز تو كسى توان برآورده كردن آن را ندارد . سپس به راست و چپ نگريست و به محمّد بن قاسم نظر كرد و فرمود : « اى محمّد بن قاسم ! به خواست خداوند ، تو بر خير و خوبى هستى » ؛ و محمّد بن قاسم آن امر را تصديق نمود . سپس برخاست و داخل طواف كنندگان شد ، پس هر چه از دعا بيان نموده بود بر ما الهام شد و فراموش كرديم كه در مورد خودش سؤال كنيم ،
هامش
( 1 ) . در واقع امام عليه السلام راه و روش دعا نمودن و راز و نياز را به ما آموخته است چرا كه امام عليه السلام داراى مقام عصمت مىباشد .