1 . عبداللَّه بن فضل هاشمى گفت : امام صادق عليه السلام فرمود : « مهدى عليه السلام حتماً غيبتى خواهد داشت كه اهل هر باطلى در آن به شك خواهند افتاد » . عرض كردم :
« جانم به فدايت ! اين غيبت براى چيست ؟ » فرمود : « براى امرى كه به ما اجازه داده نشده كه آن را بيان كنيم » . عرض كردم : « پس حكمت غيبت ايشان را بفرماييد » .
فرمود : « حكمت اين كار ، تنها پس از ظهور ايشان روشن خواهد شد ، همانگونه كه حكمت كارهاى خضر عليه السلام پس از جدايىاش از حضرت موسى عليه السلام روشن شد . اى پسر فضل ! اين امرى از امور الهى و سرّى از اسرار الهى و امرى غيبى از جانب خداوند است و چون ما مىدانيم كه خداى بزرگ ، حكيم است ، تصديق مىكنيم كه افعال و اقوالش همگى از روى حكمت مىباشند ، اگر چه علّت آن ، براى ما معلوم نباشد » . « 1 » 2 . امام زمان عليه السلام مىفرمايد : « اما درباره غيبت ، بايد بگويم كه خداوند مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . كمال الدين ، ص 481 .