پيامبران ديگر برترى دادم و جانشين تو را نيز بر جانشينان ديگر برترى دادم و تو را گرامى داشتم ، براى دو فرزند شجاع و دو نوه دخترىات ، حسن و حسين عليهما السلام كه پس از او مىباشند .
پس حسن عليه السلام را معدن دانش خود ، پس از پايان مدّت عمر پدرش قرار دادم و حسين عليه السلام را نگهبان وحى خود قرار دادم و او را با شهادت ، گرامى داشتم و پايان كار او را سعادت قرار دادم .
پس او برترين كسى است كه شهادت را طلبيد و درجه و مقام شهدا را نزد من بالا برد و كلمه تامه خود را همراه او قرار دادم و حجت بالغه نيز نزد اوست . به وسيله خاندان او ثواب مىدهم و عقاب مىكنم .
اولين آنها ، على عليه السلام آقاى عبادت كنندگان و زينت جانشينان گذشته است و پس از او پسرش كه مانند جدش مىباشد و حمد شده است ؛ يعنى محمّد صلى الله عليه و آله شكافنده دانش من و معدن حكم من است . به زودى كسانى كه درباره جعفر شك مىكنند ، نابود مىشوند ؛ كسى كه او را نپذيرد ، مانند كسى است كه مرا نپذيرفته است ، گفته من حق است . جايگاه جعفر عليه السلام را گرامى مىدارم و حتماً او را درباره شيعيان ، ياران و دوستانش خوشحال مىكنم .
پس از او ، موسى عليه السلام را برگزيدم و پس از او ، فتنه كور و تاريكى به وجود مىآيد ؛ زيرا رشته دين من گسسته نمىشود و حجت من مخفى نمىماند و اولياى من شقى و بدبخت نمىشوند .
آگاه باشيد ! هر كس كه يكى از آنان را انكار كند ، به درستى كه نعمتهاى مرا انكار نموده و هر كس آيهاى از كتاب مرا تغيير دهد ، به درستى كه برمن بهتان بسته است و واى بر بهتان گويان منكر ؛ در هنگام پايان مدّت عمر بنده ، دوست و برگزيده من ، موسى عليه السلام .
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 193
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١٩٣