" اعتقاد به مهدويت " درك ما را نسبت به " كرامت انسان " بيدار مىكند و اين باور را كه : « زمين ، نه از آنِ ستمپيشگان و استعمارگران ؛ بلكه از آنِ خداست ، و فرجام كار براى تقواپيشگان است و خداوند آخرين پيامبر و رسول گرامىاش حضرت محمّد صلى الله عليه و آله را با هدايت و آيين حقّ براى غلبه بر تمامى اديان تاريخ فرستاده است » تقويت مىكند و دوستى حقيقت و عدالت و نيكوكارى را در دلهاى ما جاى مىدهد و ما را براى برترى بخشيدن به كلمه توحيد و برپا داشتن حدود الهى و اجراى حكم و قانون اسلام ، به نهضت و قيام وا مىدارد و پيوند ما را با مبادى و اصول اسلامى پايدار مىسازد و در عمل به مسؤوليتهايى كه برعهده داريم ، مورد بازخواست قرار مىدهد .
خداى تبارك و تعالى - كه راستگوترين است - در اين باره مىفرمايد :
« هُوَ الَّذِى أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَدِينِ الْحَقّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدّينِ كُلّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ » ؛ « 1 »
« اوست كه رسول گرامىاش را با هدايت و آيين حقّ فرستاد تا آن را بر همه دينها برترى بخشد ، اگرچه ناخوشايند مشركين باشد » .
و مىفرمايد :
« وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ وَلَيُبَدّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِى لا يُشْرِكُونَ بِى شَيْئاً وَمَن كَفَرَ بَعْدَ
هامش
( 1 ) . سوره توبه ، آيه 33 .