« ذاكَ حَيْثُ تَكُونُ ضَرْبَةُ السَّيْفِ عَلَى الْمُؤْمِنِ أَهْوَنَ مِنَ الدّرْهَمِ مِنْ حِلّهِ .
ذاكَ حَيْثُ يَكُونُ الْمُعْطى أَعْظَمَ أَجْراً مِنَ الْمُعْطِي . ذاكَ حَيْثُ تَسْكَرُونَ مِنْ غَيْرِ شَرابٍ ؛ بَلْ مِنَ النّعْمَةِ وَالنَّعِيمِ ، وَتَحْلِفُونَ مِنْ غَيْرِ اضْطِرارٍ وَتَكْذِبُونَ مِنْ غَيْرِ إِحْراجٍ . ذاكَ إِذا عَضَّكُمُ الْبَلآءُ كَما يَعَضُّ الْقَتَبُ غارِبَ الْبَعِيرِ » ؛ « 1 »
« اين ( ظهور و فرج ) هنگامى به وقوع مىپيوندد كه ضربت شمشير بر مؤمن آسانتر است از به دست آوردن يك درهم حلال ؛ اين وقتى است كه عطا شونده ، اجر و مزدش ، از عطا كننده عظيمتر باشد . اين هنگامى است كه مست مىگرديد از غير شراب ؛ بلكه از نعمت و نعمى ، و سوگند ياد مىكنيد نه از روى ناچارى دورغ مىگوييد ، و نه از جهت ضرورت . اين در زمانى است كه بلا شما را بگزد ، چنانكه پالان كوهان شتر را مىگزد » .
اين احاديث دورنمايى از وضع آن زمان است . امّا چه اسباب و شرايطى فراهم مىشود كه در زمين پر از ظلم و جور شود ، و اين سختىها و تغييرات پيش بيايد و اين اسباب و شرايط ، مقدماتش از چه زمان فراهم مىشود ؟ به نظر مىرسد كه مرور اعصار و تحولات و پيدايش مكتبهاى گوناگون و رژيمها و نظامات در قرنها و دورانها ، اين اسباب را آماده مىسازند و جهان را براى اين ظهور عظيم آماده مىنمايند .
" نلدسن " بدون توجّه و بررسى اين دقايق و نكات و جواب موضوع يا با توجّه به اينها و به صورت مغرضانه ، مانند آنكه علايم و نشانىهاى ظهور آشكار شده باشد و امام عليه السلام ظاهر نشده باشد ، در اينجا سخن گفته است و افكار افراد بىاطّلاع
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، صبحى صالح ، خطبه 187 .