وَالْمُنكَرِ وَالْبَغْيِ » ؛ « 1 »
« همانا خدا فرمان به عدل و احسان و به عطا و بذل به خويشان امر مىكند و از كارهاى زشت و منكر و ظلم نهى مىكند » .
و اعلان :
« يا أَيُّهَا النّاسُ إِنّا خَلَقْنَاكُمْ مِن ذَكَرٍ وَأُنثى وَجَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَقَبآئِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقيكُمْ » ؛ « 2 »
« اى مردم ! ما همه شما را نخست از مرد و زنى آفريديم ، آنگاه شعبههاى بسيار و فرق مختلف گردانيديم تا يكديگر را بشناسيد ، بزرگوارترين شما نزد خدا پرهيزكارترين شما است » .
و آيات ديگر را بشنوند ، با نهايت استقبال به آن ايمان آورده و راه را براى پيشرفت آن باز مىكنند .
مردمى كه از ظلم و ستم و خودخواهى سلاطين و ستمكاران آن عهد ، به جان آمده بودند ، به طور قطع يك دعوت خدايى و يك بانگ گوش نواز توحيدى را كه براساس عدالت و الغاى امتيازات و مساوى بودن آقا و نوكر ، شاه و رعيت ، سياه و سفيد ، در برابر قانون و عدالت است ، قبول مىكند و از اين جهت آنهايى كه اين دعوت بر خلاف منافعشان بود ، هرچه خواستند از آن جلوگيرى كنند و مردم را از گرويدن به آن مانع شوند ، نتوانستند ؛ همه جا انقلاب مىشد و در همه جا رژيم ظالم و وضع سابق را محكوم مىكردند و اوضاع تغيير مىكرد .
اوضاع جهان براى قبول دعوت حضرت مهدى عليه السلام كه همان دعوت به اسلام
هامش
( 1 ) . سوره نحل ، آيه 90 .
( 2 ) . سوره حجرات ، آيه 13 .