الدّينَ » دين قيّم و مستقيم ، اين است : « ذلِكَ الدّينُ الْقَيّمُ » « 1 » رژيم امامت ؛ يعنى حكومت خدا و تابعيت اين رژيم ، تسليم حكم خدا بودن و در منطقه حكومت خدا زيستن و به حكومت غير خدا عقيده نداشتن است .
تفاوت نمىكند در اعصارى كه ائمه عليهم السلام حضور داشتند و غاصبان حكومت ، مانع از مداخله رسمى آنها در كارها بودند ، يا در عصر غيبت كبرى كه امام عليه السلام غايب مىباشند ، بايد هر مسلمانى در اين رژيم ( نظام امامت ) ثبت نام كند و از اينجا فرمان ببرد و شناسنامه حقيقى خود را از اين حكومت بگيرد .
حكومت شرعى هميشه برپا است و مرز و منطقه و كشور ندارد ، هر كجا يك فرد متشرّع و يك مسلمان متعهّد باشد ، آنجا در قلمرو فرمان اين حكومت محسوب است .
امروز مهمترين چيزى كه بايد به شيعيان خصوصاً و به مسلمانان عموماً تفهيم كرد ، مسأله رژيمى است كه بايد از آن تبعيت داشته باشند ، و نظامى كه بايد از آن اطاعت نمايند .
اين موضوع اگر كاملًا درك شود ، يگانه وسيلهاى است كه از آن براى اصلاح امور و مبارزه با عوامل بيگانه استعمار و استعباد و استبداد ، مىتوان استفاده كرد .
اين حكومت و نظام امامت بود كه در واقعه تحريم تنباكو ، حكومت انگلستان را به زانو درآورد و رشته استبداد ناصرالدين شاه را قطع كرد و استعمارگران را در بيم و هراس انداخت .
هامش
( 1 ) . سوره يوسف ، آيه 40 .