بخش اوّل : لغات دعا
1 - اللَّه
" اللَّه " اسم است از براى ذات مستجمع جميع صفات كماليه بدون لحاظ و تعيين صفتى از صفات .
ابن خالويه در " اعراب ثلثين سوره " مىگويد :
« اسْمٌ لا يَنْبَغِي إِلّا للَّهِ جَلَّ ثَنآؤُهُ » ؛
« اسمى است كه سزاوار نيست مگر براى اللَّه بلندمرتبه » .
و در قول خداى تعالى : « هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيّاً » « 1 » گفته شده است ؛ يعنى آيا در مشرق و مغرب خشكى و دريا و كوه و هموار و هر مكان و هر جايى احدى را كه اسم او اللَّه باشد ، غير از او مىشناسى ؟ ؛ يعنى نخواهى شناخت .
پيرامون اين اسم ، كه به تصريح بعضى " اسم اعظم " است و در اينكه مشتق است يا مشتق نيست و مطالب ديگر ، علماى بزرگ ادب و لغت و فلسفه و عرفان بيانات و تحقيقات مهمى در كتابهاى شرح اسماء الحسنى و كتابهاى لغت
هامش
( 1 ) . سوره مريم ، آيه 65 .