مقدمه
برحسب روايات بسيار در عصر غيبت حضرت صاحب الامر عليه السلام ، به واسطهء فتنههاى زياد و آزمايشهاى شديدى كه پيش مىآيد ، حفظ دين سخت دشوار مىشود و از بوتهء امتحان جز افرادى كه در شدايد شكيبا و در معرفت و ولايت استوار و پابرجا باشند ، بىغلّ و غش و خالص بيرون نخواهند آمد .
گمراهىها و اغوائات و انحرافها از حقّ فراوان مىشود و حتى به اسم اسلام بدعتها مىسازند و شبههها منتشر مىكنند و تحيّرها و سرگردانىها ايجاد مىنمايند و چنان شود كه برحسب بعضى روايات شخص صبح مىكند در حالى كه مؤمن است و شام مىكند در حالى كه منافق يا كافر است . همچنين شب مىكند در حال اسلام و ايمان ، و صبح مىكند در حال كفر و نفاق .
خلاصه ، امواج ابتلائات ، امتحانات ، موجبات تزلزل عقيده ، شك در عقايد دينى و ارتداد از هر سو افراد را احاطه مىنمايد ، آن چنان تميز و تخليصى پيش مىآيد كه نظير آن را نه كسى ديده و نه شنيده باشد . اكثريت در منجلاب فساد و گمراهى غوطه ور شوند و چنان شود كه كسى عقايد اسلامى حتى اسم جلاله « اللَّه » را نتواند بگويد مگر به طور پنهانى و براى كسى ايمانش سالم نماند .