12 . پرسش : آيا منحصر بودن عدد به دوازده نفر ،
مؤيد اين نيست كه نظام امامت دورهاش محدود و مقدمهء انتقال به دورهء ديگر است ؟
پاسخ : شايد براى بعضى اين گمان پيش بيايد كه به ملاحظه محدود بودن امامت به رهبرى دوازده نفر ، معلوم مىشود كه مانند نبوّت مدت آن محدود است ؛ امّا حكومت چون محدود به زمان و افراد معين نيست ، نامحدود است . لذا بايد پس از نظام امامت ، نظام ديگرى برقرار شود و آن غير از رژيم شورايى و انتخاباتى نخواهد بود ؛ ولى اين سخن كاملى نيست ؛ زيرا اگر امامت در طى چند نسل منقرض شده و مدت امامت اين دوازده نفر پايان يافته بود و جامعه بشرى بدون امام باقى مانده بود ، اين سخن جا داشت كه بايد نظام ديگرى حاكم شود ؛ امّا نظام امامت به طور رسمى جز در عصر پيغمبر صلى الله عليه و آله و در مدت خلافت رسمى اميرالمؤمنين و امام حسن مجتبى عليهما السلام استقرار نيافت و آن هم چنانكه از نظر زمانى محدود بود ، از جهت مكانى نيز محدود بود و وضع و شرايط چنان اقتضا كرد كه مداخله در امور عامه براى ائمه عليهم السلام امكان پذير نشد و آنان در اجراى وظايف و تكاليفى كه داشتند ، نقش فعال و مؤثر ديگرى را انجام دادند و معنويت و حقيقت اسلام را حفظ كردند تا به عصر غيبت و دورانى كه تا هر زمان و هرچه امتداد يابد ، در آن نظام امامت