امامت خاصّه
پس از بررسى مسأله نياز جامعه به امام و شرايط و اوصاف امام و لزوم تعيين آن از جانب خدا و مباحث كلى ديگر كه به مجموع آن بحث امامت عامه مىگويند و به طور اجمال به مباحث آن اشاره كرديم ، امامت خاصّه مطرح مىشود .
پس از اينكه ثابت شد تعيين و نصب امام برحسب حكمت و لطف بر خدا لازم است و هيچ عصر و زمانى خالى از وجود امام نمىباشد و معرفت و شناسايى امام و اطاعت افراد و او را الگو قرار دادن بر همه واجب است ، پس بر همه لازم است صاحب وقت و ولىّ زمان و امام عصر خود را كه خدا او را منصوب كرده و نصب او به نصّ پيغمبر صلى الله عليه و آله يا امام قبل ثابت شده است ، بشناسند .
در اينجا مىگوييم : فرقه محقّه و طايفه حقّه اثنى عشريه معتقدند كه : در اين امّت بعد از پيغمبر اكرم حضرت محمّد بن عبداللَّه صلى الله عليه و آله دوازده نفر ؛ به ترتيب از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام تا امام دوازدهم حضرت مهدى حجة بن الحسن - عليهم الصلاة و السلام - امام و ولىّ وقت و صاحب الزمان و خليفه و وصى رسول خدا صلى الله عليه و آله مىباشند .
و دلايل و براهين بر امامت آن بزرگواران بسيار است كه با توجّه به آنچه در بحث امامت عامّه به آن اشاره شد ، به تعدادى ادلّه اشاره مىكنيم :