1 - با توجّه به اينكه ثابت شد امامت منصبى است الهى و ولايت از جانب خدا و مقام خليفة اللهى است و به نصب و تعيين خدا و نصّ پيغمبر صلى الله عليه و آله صورتپذير است و حتماً اين نصب كه با هدايت الهيه و ربّانيت و رحمانيت و رحيميت و حكمت و علم و ساير صفات جماليه او ارتباط دارد ، از سوى خدا انجام شده است . مىگوييم : به اتفاق مسلمين بر غير از اين دوازده نفر ( ائمه اثنىعشر عليهم السلام ) تنصيص و تعيينى نرسيده است . و لذا اين دوازده نفر از جانب خدا منصوب مىباشند ؛ چون اگر آنها نيز منصوب نباشند ، امّت بدون امام و زمين بدون حجّت باقى خواهد ماند و علاوه بر اين ، قطع فيض و نقض غرض و نقص هدايت و ربّانيت و رحمانيت الهى خواهد بود و چون اين امور همه فاسد و باطل است ، پس منصوب بودن آن بزرگواران و امامتشان حقّ و ثابت است .
2 - چنانكه در امامت عامّه ثابت شده است ، امام بايد معصوم باشد ، با توجّه به اينكه براى غير از اين دوازده نفر سواى رسول خدا صلى الله عليه و آله و حضرت زهرا عليها السلام ، براى احدى ادّعاى مقام عصمت نشده است و به اتّفاق مسلمين ، غير از اين دوازده نفر ، همه افرادى كه زمامدارى يافتند يا مدّعى آن بودند ، معصوم نبودند ، امامت در تمام اعصار بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين دوازده نفر انحصار و امتداد خواهد داشت .
3 - برحسب احاديث ثقلين و احاديث امان و روايات ديگر ، هيچگاه زمين از وجود شخصى از اهل بيت پيغمبر عليهم السلام كه عدل قرآن باشد ، خالى نخواهد ماند و در طول چهارده قرن و اندى كه بر اسلام گذشته ، مسلمين كسى را ، غير از اين دوازده نفر ، عدل قرآن نشمردهاند ، و عدم افتراق از قرآن را در حقّ كسى نگفته و كسى را غير از اين دوازده نفر به اين صفت نشناختهاند ؛ بنابراين اين شأن در اين دوازده نفر امتداد دارد .
4 - برحسب روايات معتبر و صحيح و متواتر شيعه و اهل سنّت ، رسول
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 258
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٢٥٨