صبر در هنگامهء غضب
پيامبر اعظم صلّىالله عليه و آله وسلّم در روايت مىفرمايد : « نيرومند كسى است كه به هنگام خشم ، مالك خويش گردد . » « 1 »
حسين عليه السلام هرگز تحت تأثير خشم و غضب ، كارى را انجام نداد ؛ او به هنگام غضب برخود مسلط بود و اگر تمام عوامل خشم فراهم مىشد ، آن حضرت از طريق اعتدال و ميانهروى و راه صواب به قدر چشم برهم زدنى بيرون نمىشد .
علائلى مىنويسد : « غلامى از غلامان حضرت ، آب بر دست مباركش مىريخت ؛ ظرف آب از دست غلام در طشت افتاد ، آب طشت بر روى مقدس ايشان پاشيد . غلام عرض كرد : اى آقاى من ! « وَالْكاظِمينَ الْغَيْظَ » . فرمود : « خشمم را فرو خوردم . » غلام گفت : « وَالْعافينَ عَنِ النّاسِ » . فرمود : « تو را عفو نمودم » . عرضكرد : « وَاللهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنينَ » . « 2 »
فرمود :
اذْهَبْ فَانْتَ حُرٌّ لِوَجْهِ اللهِ الْكَريم
برو كه تو در راه خدا آزادى ! « 3 »
يكى از نمايشهاى حُسن خلق و كَرَم آن حضرت كه نشان مىدهد آن
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 74 ، ص 151 .
( 2 ) . سخنان اين غلام ، اقتباسى است از قسمتى از آيه 134 سوره آل عمران : « . . . وَ الْكاظِمينَ الْغَيْظِ وَالْعافينَ عَنِ النّاسِ وَاللهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنينَ » ؛ و فروخوردگان خشم و گذشتكنندگان از مردم و خداوند ، نيكوكاران را دوست مىدارد .
( 3 ) . سمو المعنى ، ص 161 .