فصل سوم : برسجاده نياز
روح عبادت
ابن عبدالبر و ابن اثير از مصعب زبيرى روايت كردهاند كه مىگفت :
« حسين با فضيلت و متمسك به دين بود و نماز و روزه و حج او بسيار بود . » « 1 » عبدالله بن زبير در وصف عبادت او گفت : « حسين در شب بيدار و در روز ، روزهدار بود . »
عقاد مىگويد : « علاوه بر نمازهاى پنجگانه ، نمازهاى ديگر نيز به جا مىآورد و علاوه بر روزه ماه رمضان ، در ماههاى ديگر هم روزهايى را روزه مىگرفت ، و در هيچ سال حج خانه خدا از او فوت نشد مگر آنكه ناچار به ترك شده باشد . » « 2 »
در شبانه روز هزار ركعت نماز به جاى مىآورد ، و بيست و پنج مرتبه پياده حج گذارد « 3 » و اين دليل كمال عبادت و خضوع او به درگاه خداست . روزى از روزها ، ركن كعبه را گرفته بود و بدين گونه دعا و اظهار بندگى و ذلت به درگاه خداى عزيز مىكرد و او را مدح و ثنا و ستايش مىنمود :
هامش
( 1 ) . اسدالغابه ، ج 2 ، ص 20 ؛ استيعاب ، ج 1 ، ص 378 .
( 2 ) . ابوالشهداء ، ص 73 .
( 3 ) . استيعاب ، ج 1 ، ص 382 ؛ اسدالغابه ، ج 2 ، ص 20 ؛ تذكرهء الخواص ، ص 244 ؛ تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 219 ؛ تاريخ ابى الفداء ، ج 2 ، ص 107 .