تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 439

از نوادر اعمال جنسى زنان است ، و امام صادق ( ع ) ذكر كرده است كه حدّ ( و مجازات ) شرعى چنان زنى حدّ زن زناكار است « 27 » . / 438 « وَ قُرُوناً بَيْنَ ذلِكَ كَثِيراً - و نسلهايى بسيار را كه ميان آنها بودند . » پس بر تمام آنها سنّت خدا جارى شد ، كه همه را به سبب تكذيبشان نسبت به آيات خود ، و رد كردن آنچه پيامبرانش آورده بودند هلاك و نابود ساخت . به نظر مىرسد منظور از كلمهء « قرن » در قرآن حكمت آموز همان « جيل - نسل » در تعبير امروز ماست ، و آنان كسانى هستند كه همدورهء يكديگرند . و گفته‌اند قرن يكصد يا هفتاد سال است ، و گفته‌اند پنجاه پاييز است ، و شايد چهل سال باشد زيرا هر چهل سال يك بار نسلى از مردم تبديل مىشود ، و ما پيش از اين ، در داستان بيابان بنى اسراييل از اين مطلب به تفصيل سخن گفته‌ايم . [ 39 ] « وَ كُلًّا ضَرَبْنا لَهُ الْأَمْثالَ - و براى همه مثلهايى آورديم . . . » و پيداست كه مراد از مثل در اينجا بيم دادنشان از سرانجام تكذيب كنندگان پيش از آنهاست . « وَ كُلًّا تَبَّرْنا تَتْبِيراً - و همه را نيست و نابود كرديم . » « التّبر » همان قطعه‌هاى پراكنده شدهء طلاست ، و از آن روى تبر خوانده شده كه جدا و پراكنده مىشود ، و تتبير تكّه تكّه كردن كامل است ، پس خداوند آنان را به كلّى تكّه تكّه كرد . قابل توجّه اين كه قرآن از اسلوبى به اسلوبى ديگر تغيير لفظ مىدهد ، يك بار مىگويد « دمّرنا ويران كرديم » و بار ديگر « عذابا أليما عذابى دردآور چشانديم » و بار سوم « تبّرنا تتبيرا تكّه تكّه كرديم » و بار چهارم « يحشرون على وجوههم آنان را بر روى مىكشند » آيا در اين تأكيدها چيزى وجود دارد كه ما را از تكذيب نسبت به آيات خدا متنفّر كند و دور سازد ؟ و چه قدر بايد دل انسان سخت باشد كه او را از هدايت يا تأثّر پذيرى از اين