/ 384 و مىگويند : همانا اين كتاب گردآوردهء انديشههاى پيشينيان است كه بر او املا مىشود و او آنها را هر صبح و شام مىنويسد .
هرگز . . . نه چنين است ، براستى اين فرقان را آگاهى به راز آسمانها و زمين فرو فرستاده است . مگر نه اين كه خدا همان آمرزندهء مهربانى است كه از گناهان بندگانش در مىگذرد و با فرو فرستادن وحى به سوى آنها به آنان ترحّم مىكند ؟
شرح آيات :
«
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
- به نام خداى بخشايندهء مهربان . »
بزرگ و بزرگوار است آن كس كه اين فرقان را فرستاد
[ 1 ] بيگمان از برجستهترين ويژگيهاى قرآن كريم حكمتى است كه در آن نمايان است ، زيرا از جانب ذات حكيم خبير و آگاهى آمده است ، پس هيچ لفظى از الفاظ آن را نمىيابى كه به صيغهاى معيّن آمده است مگر آن كه در آن حكمتى باشد .
شايد سبب نامگذارى اين سوره به سورهء « فرقان » از اين قرار باشد :
اوّل : در برگرفتن اين كلمه در آغاز .
ثانيا : از آنجا كه انسان را براى بقا در زندگى ديگرى كه فنايى ندارد آفريدهاند ، و او را از آن رو به دنيا آوردهاند كه خود را به تكامل رساند ، و براى آن زندگى آماده شود ، و راه تكامل وحى است ، و سورهء فرقان از وحى با ما سخن مىگويد ، و ضرورت ايمان به آن ، و چگونگى عبور از گردنههايى كه در راه ايمان به وحى وجود دارد ، و در پايان اين سوره نمودارى از برجستهترين صفات مؤمنان را مىخوانيم - كه در عين حال - تصويرى از انسان كمال يافتهاى را كه فرقان او را براى بهشت آماده كرده است ترسيم مىكند ، بدين جهات وحى در اينجا به نام فرقان ناميده شده زيرا براستى انسان متكامل آماده براى بهشت را از بشرى ناقص كه به دوزخ افكنده مىشود فرق مىنهد و تميز مىبخشد . پس فرقان همان قرآنى است كه