است ، و اين هر دو امر هدفى واحد دارد كه همانا حفظ و نگهبانى خانواده و پاسدارى نسبت به پاكدامنى و شرف در زندگى اجتماعى است .
قرآن كسانى را كه زنان شوهردار را ، بدون آوردن چهار گواه ، متّهم به زنا مىكنند فاسق شمرده است زيرا آنها با اين عمل خود بزرگترين ضربه را بر شرف جامعه ، كه اديان آسمانى براى اصلاح و استوار ساختن بناى آن آمدهاند ، وارد مىسازد .
[ 5 ] «
إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
- مگر كسانى كه بعد از آن توبه كنند و به صلاح آيند . زيرا خدا آمرزنده و مهربان است . » براى كسانى كه قرآن را مىخوانند تازگى ندارد كه پيوستگى كلمهء اصلاح را به توبه ملاحظه مىكنند ، چه اين مطلب در جايهايى گوناگون از قرآن كريم تكرار شده است ، و اين از آن روست كه شرط پذيرفته شدن توبه آن است كه انسان آنچه را با گناهان خود تباه و فاسد ساخته با توبه درست و اصلاح كند ، و خداوند به گروه توبه كاران تأكيد مىكند كه آمرزش و رحمت او شامل حالشان خواهد شد مشروط بر اين كه پس از انحراف به جادّهء حق باز گردند و با كوشش خالصانه و كردار سازنده آنچه را از كف دادهاند تدارك و جبران كنند و آنچه را با گناهانشان تباه كردهاند اصلاح نمايند . پس اگر زنان شوهردار را به هرزگى متّهم كردهاند و شرف ايشان را بدين وسيله ساقط ساختهاند ، بر آنها واجب است كه دروغ بودن اتّهام خود را آشكارا اعلان كنند و براى اجراى مجازات حدّ بر خويشتن آماده شوند تا حيثيت اعتبار آن زنان را باز گردانند . سماعه گويد از حضرتش درباره گواهان به دروغ پرسيدم كه جزاى آنها چيست ؟ فرمود : « تازيانهاى مىخورند كه وقتى ندارد ، و تعيين آن با امام است ، و نيز آنها را دوره مىگردانند تا مردم آنها را بشناسند » اما در مورد گفتهء خداى عزّ و جلّ كه : «
وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً
إِلَّا الَّذِينَ تابُوا
- و از آن پس هرگز شهادتشان را نپذيرند مگر كسانى كه بعد از آن توبه كنند » ( سماعه ) گويد : « گفتم چگونه توبهء او معلوم و شناخته مىشود ؟ حضرتش فرمود : خود را در / 262 برابر مردم دروغگو مىخواند و گفتهء پيشين خود را تكذيب مىكند تا حد بر او مىزنند و