براى به وجود آوردن يك جامعه محكم و پايدار ، يگانه راه ، متحد ساختن هدفها و مقصدها و نيتهاى افراد آن جامعه است و براى حصول يك چنين وحدت و يگانگى معنوى و اجتماعى ، راههايى مانند وحدت زبان و نژاد و وطن گفته مىشود كه هيچكدام براى تأمين اين منظور وافى نيستند .
و ثانياً : اين حرفها نمىتواند آنقدرها در قلب مردم نفوذ كند كه يك جامعه را به راه بيندازد . تنها راه وصول به اين مقصود ، دين صحيح و ايمان به خداست كه محبوب و مقصود حقيقى بشر است اگر همه در اعمال و رفتار و دوستىها و دشمنىها رضاى او را بخواهند و از عذاب او بپرهيزند ، از معايب و مفاسد اخلاقى و اجتماعى مصون مىمانند .
عقيده توحيدى كه اسلام ، بشر را به آن دعوت مىكند ، موجد اين وحدت و يگانگى است و موحّد را در هر حال از شرك و اختلاف و جدايى و اعتنا به امتيازات لغو و باطل دور مىسازد چنانچه از حضرت رسول خدا صلّى الله عليه وآله روايت شده است كه فرمود :
« ايّها النّاس انّ ربّكم واحد وان أباكم واحد كلّكم لآدم وآدم من تراب انّ أكرمكم عند الله اتقيكم وليس لعربي على عجمّي فضل الّا بالتّقوى » « 1 »
هان اى مردم ! پروردگار شما يكى است و پدر شما نيز يكى است و همه شما از آدميد و آدم از خاك ، به درستى كه گرامىترين شما نزد خدا پرهيزگارترين شماست و عرب بر عجم هيچ برترى ندارد مگر با پرهيزگارى .
در همه تكاليف و تعليمات اسلام ، حفظ و تقويت عقيده توحيد و توجه
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 73 ، ص 350 .