كسى با بيگانگان و اشرار و مفسدين همكارى مىكند . همه به هم مربوط و به يكديگر پيوسته مىشوند مانند يك پيكر و اعضاى يك بدن مىشوند كه اگر به يك عضو درد و الم و صدمه برسد ، ساير اعضا در بىخوابى و رنج با آن عضو شريكند . در احاديث آمده است :
« عن ابي جعفر عليهالسّلام انّه قال : المؤمنون في تبارهم وتراحمهم وتعاطفهم كمثل الجسد إذا اشتكى تداعى له سائره الجسد بالسّهر والحمّى » « 1 »
حضرت امام باقر عليه السلام فرمود : انسانهاى مؤمن در نيكويى و مهربانى و شفقت با يكديگر ، همانند پيكر واحد هستند كه اگر قسمتى به درد آيد ، اعضاى ديگر در بىخوابى و مرض ، با آن همراهى مىكنند . « 2 »
در چنين جامعهاى است كه حس استقلال و حرّيت به معنى واقعى خود وجود دارد و فقرا و ضعفا در استفاده از نعمت آزادى و استقلال با اغنيا و اقويا برابرى دارند و همه در صف واحد قرار مىگيرند . در قرآن مجيد مىفرمايد :
( قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْاْ إِلَى كَلَمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضاً أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللّهِ ) « 3 »
هامش
( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 71 ، ص 234 ، روايت 30 و ص 274 ، روايت 19
( 2 ) . سعدى در شعر زير به همين مضمون اشاره كرده است :بنى آدم اعضاى يكديگرند * كه در آفرينش ز يك گوهرندچون عضوى به درآورد روزگار * دگ - ر عضوها را نماند قرارگنج حكمت ، ج 1 ، ص 156
( 3 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 64 .