مصاديق مسلّم آيه :
( فى بُيُوت أذِنَ اللّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فيها بِالْغُدُوِّ وَ الآصالِ ) « 1 »
مىدانستند .
و ما هم امروز ، بر اساس همين ملاحظات ، اين اماكن رفيع را احترام مىكنيم و عبادت در آن اماكن را فوز عظيم مىشماريم و آرزومند زيارت سرداب و نماز و عبادت در آنجا مىباشيم .
اما پاسخ اين پرسش كه : لباس و غذا و خوابگاه ايشان چگونه است ؟
آنچه مسلّم است اين است كه حضرت در امور و كارهاى عادى ، ملتزم به توجيهات و تكاليف شرعى مىباشند و آداب و برنامههاى واجب و مستحب اين كارها را مو به مو رعايت مىنمايند و محرّمات و مكروهات را ترك مىفرمايند .
بلكه در مورد مباحات نيز ، ترك و فعل ايشان ، بر اساس دواعى عالى و مقدس است و براى دواعى نفسانى ، كارى از آن حضرت ، اگر چه فايده آن جسمانى و اشباع غرايز جسمى باشد ، صادر نمىشود ، به عبارت ديگر هر يك از اعمال و افعال ، براى آن حضرت وسيله است نه هدف . و اما اينكه امور معاش و تهيه غذا و پوشاك براى امام عليهالسّلام در عصر غيبت به طورعادى است يا به نحو اعجاز ؟
جواب اين است كه : به طورعادى بودن اين امور ، امكان دارد و مانعى
هامش
( 1 ) . سوره نور ، آيه 36 ؛ در خانههايى كه خداوند رخصت داده كه آنجا انبياء و اولياء رفعت يافته و ذكر نام خدا شود و صبح و شام ، تسبيح و تنزيه ذات پاك او كنند .