ثابت شد و بر طبق آن حكم نمود ، در نزد شيعه ثابت نشد يا ثابت شد كه اول ماه نيست در آنجا چند صورت است :
1 - راهى براى متابعت نكردن نباشد و اگر بخواهد مخالفت نمايد ولو به اينكه روز بعد مقدارى از وقوف كه ركن است به جا آورد ، خوف تلف نفس يا قطع عضوى از اعضاء يا از بين رفتن آن بشود ، در اين صورت واجب است متابعت ، و مخالفت آنان حرام است و اگر روز وقوف آنان وقوف نمايد حجّ او صحيح و احتياج به اعاده ندارد و اگر مخالفت نمايد و در آن روز وقوف ننمايد و روز بعد وقوف كند حج او باطل است .
2 - راهى براى متابعت نكردن نباشد و بر مخالفت با آنان محذورى كه گذشت مترتب نشود ، ولى ممكن است ضررى به او برسانند يا در مشقّت و زحمت بيافتد . در اين صورت اگر تبعيت نمايد حجّ او صحيح و احتياج به اعاده نيست و اگر مخالفت هم نمايد حجّش صحيح است .
3 - راهى براى متابعت نكردن دارد و چنانچه مخالفت نمايد هيچگونه ضرر و اذيتى متوجه خودش و بقيه شيعه نمىشود ، در اين صورت جايز نيست متابعت نمايد و اگر تبعيت نمود و احتياط نكرد حجّش باطل است .
مناسك حج ( ط 1391 ش ) (فارسى) — صفحة 176
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص١٧٦