معروف و نهى از منكر به عنوان فريضهاى از سوى خود آغاز كرده كه آگاه بوده است چون اين فريضه ادا گردد و برپاداشته شود ، تمام فرايض و واجبات ديگر ، از آسان و دشوار ، برپا داشته مىشوند ؛ و اين بدان سبب است كه امر به معروف و نهى از منكر دعوت به اسلام است همراه با ردّ مظالم و مخالفت با ستمگر و تقسيم درآمدهاى عمومى و غنيمتهاى جنگى و جمعآورى زكات و صدقات از جاى خود و صرف آن در جاى خود » .
سپس ، حضرت ، علماى ساكت در مقابل ظلم كه اين وظيفه را ترك كردهاند ، سرزنش و ملامت مىكند و مىفرمايد : « من بر شما از آن مىترسم كه انتقامى از انتقامهاى الاهى بر سرتان فرود آيد ؛ زيرا ، شما به سبب كرامت الاهى به جايگاهى دست يافتهايد كه بر ديگران برترى و پيشتازى پيدا كردهايد و در حالى كه خداشناسان و نيكان ( از جانب مردمان ) بزرگداشتى نمىبينند . شما به خاطر خدا در ميان مردم ارجمنديد . و من از آن رو بر شما بيمناكم كه شما براى شكستهشدن برخى از پيمانهاى پدرانتان به هراس مىافتيد و نگران مىشويد ، امّا به چشم خود مىبينيد پيمانهاى الاهى شكسته شده و قوانين دينى زير پا گذاشته شده ، ولى هراس نمىنماييد ؛ و نيز پيمانهاى رسول خدا ( ص ) خوار و بىمقدار گشته است و شما اهميت نمىدهيد و كوران و لالان و زمينگيران در همهى سرزمينهاى اسلامى وانهاده ماندهاند و بر آنان ترحّمى
نمىشود و شما در خور مسؤوليت خويش و در حدّ توانايى خود ،
امر به معروف و نهى از منكر (فارسى) — صفحة 54
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص٥٤