تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امر به معروف و نهى از منكر (فارسى) — صفحة 192

مساهمون:

ص١٩٢
الْعالِمَ اذا لَم‌ْيَعْمَلْ بِعِلْمِه زَلَّتْ مَوْعِظَتُهُ عَنِ الْقُلُوبِ كَما يَزِلَّ الْمَطَرُ عَنِ الصَّفا « 1 » ؛ همانا اگر دانشمند به علمش عمل نكند ، موعظه‌اش به اشتباه مىكشاند ؛ همان‌طور كه باران به كثيفى كشيده مىشود » . هم‌چنين دانستى اگرچه دليل وجوب امر به معروف و نهى از منكر عموميت دارد ، در مورد خانواده و عيال تأكيد بيش‌ترى دارد . پس ، هر كه اين دو امر را در كنار موارد دالّ بر وجوب مطلق امر به معروف و نهى از منكر نسبت به همه‌ى افراد قرار دهد ، نتيجه مىگيرد : آنچه علما از تقسيم حكمت عملى به سه قسمت تهذيب نفس ، تدبير منزل و سياست مُدُن ذكر كرده‌اند ، مانند پلّه‌هايى براى تعالى جامعه و دستيابى به سعادت - آنچه رسول خدا ( ص ) و اهل بيت ( عليهم السلام ) تعيين و با بهترين بيان تبين كرده‌اند - عمل مىكنند . * * *
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 44 ، ح 3 .